วันเวลากับการอยากเขียน
posted on 14 Oct 2009 14:58 by frogsterสภาพแวดล้อมตัวรายล้อมเป็นภาษาอังกฤษแบบ 360 องศา
แต่กลับอยากเขียน"ภาษาไทย" ...
ทางฝันที่ไม่เป็นอย่างฝัน
ยักแย่ยักยันไปเก็บประสปการ์ณทำงานในโรงงานญี่ปุ่น
ที่ได้ใช้ความสามารถบ้าง ใช้ดวงบ้าง
ที่สุด วันนี้ ฉันพาขาตัวเองเดินมาถึง “ทางฝัน.” ที่ ใช้แรงใจแรงกายมาตลอด
เพื่อจะเป็น คนแปลการ์ตูน คนแปลหนังสือ
ฝันจะถ่ายทอดความคิด วัฒนธรรม จากอีกภาษาหนึ่ง มาสู่ภาษาบ้านเกิดของตัวเอง
เกือบสองอาทิตย์ก่อน ฉันรวบรวมรายชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ ของ สำนักพิมพ์การตูนต่างๆ
แบกตัว ไปสู้หน้าความฝัน
ฉันได้ การ์ตูนแปลทดลอง ปึกนึง มาให้แปลเทดสอบว่าเป็นอย่างไรบ้าง
….
สองวันก่อน ฉันเอาการ์ตูนปึกนั้นไปคืน
แต่ครั้งนี้ แบกหน้า (ยิ้ม แต่ขำไม่ออก)
ฉันแปลมันไม่ออก...สำนวน การใช้คำพูดต่างๆ ในการ์ตูน มันช่างแตกต่างจากงานจริงๆ ที่ได้รับมา
ยืน ถามตัวเองว่า “แล้วความฝันที่วางไว้ จะพังครืนไหมนะ.... หลังจากยื่นงานคืนครั้งนี้”
รอหญิงสาวที่รับงานจากมือฉันไป
หลังจากฉันสารภาพอย่างหมดเปลือกว่า ความสามารถของฉันทำงานชิ้นนี้ไม่ได้
ฉันยืนนิ่ง ในใจ เต้นตุ๊ม ตุ๊ม ต่อม เทพเจ้าศักดิ์สิทธืที่สักการะไว้แถวประตูน้ำ จะยื่นมือมาช่วยได้หรือเปล่า
“ พี่ พี่ มีน้องมาเทสแปลญี่ปุ่น พี่มีงานอื่น อีกไหม ลองมาหน่อยนะคะ.”
สิ้นสุดคำนั้น ฉัน แอบหายใจโล่งขึ้นนิดหน่อย
ที่ ภาพทางฝันข้างหน้า กำลัง ร่วงหล่นอยุ่นั้น มีบันได ชั้นเล็กๆ และ มือน้อยๆ ของใครบางคน พยุงฉันไว้อยู่
สิ่งที่เรียกว่า “โอกาส” กำลังเดินทางมาที่ฉันอีกครั้ง และ พยุงฉันไว้อีกหน
จะด้วย ความมุ่งมั่น หรือ ความซื่อ ของฉัน ฉันไม่อาจตอบได้
แต่สิ่งที่ฉันรู้คือ ทางฝันมักไม่เป็นอย่างฝัน... แต่ฉัน จะพลาดมันไม่ได้อีกแล้ว
โอกาสครั้งที่สองที่งดงาม และ ร่อแร่ กำลังอยู่ในมือของฉัน
อยู่ในปึกงานชิ้นใหม่ที่ฉันเอากลับบ้านวันนี้